เมื่อเซลล์สมองของเธอมีชีวิตของมันเอง: รีวิวซีรีส์เกาหลี 'ยูมิกับเซลล์สมองสุดอลเวง' ที่จะทำให้คุณตกหลุมรักตัวเอง

คุณเคยสงสัยไหมว่าเวลาที่คุณโกร๊ธธธจนหัวจะระเบิด หรือเวลาที่คุณเขินจนอยากมุดดินหนี สมองของคุณกำลังเกิดอะไรขึ้น? ซีรีส์เกาหลีเรื่อง ยูมิกับเซลล์สมองสุดอลเวง (Yumi's Cells) จะพาคุณไปนั่งดู 'การประชุมด่วน' ของเซลล์สมองสาวออฟฟิศวัย 30 อย่างยูมิ ที่แต่ละเซลล์มีบุคลิก เป้าหมาย และ 'ความอลเวง' เป็นของตัวเอง รับรองว่าดูแล้วคุณจะพบว่าตัวเองไม่ได้บ้าไปคนเดียว!

เนื้อเรื่องย่อ (ไม่สปอยล์ตอนจบ)

เรื่องราวของ คิม ยูมิ (รับบทโดย คิมโกอึน) สาวออฟฟิศวัย 30 ที่ใช้ชีวิตธรรมดาๆ ทำงานในบริษัทการเงิน มีนิสัยขี้อาย แสดงความรู้สึกไม่เก่ง แต่ข้างในสมองของเธอ... ไม่ธรรมดาเลย! เพราะมีเซลล์สมองนับร้อยที่คอยควบคุมทุกอารมณ์และการกระทำของเธอ ไม่ว่าจะเป็น เซลล์รัก เซลล์หิว เซลล์เหตุผล เซลล์นักสืบ และอีกมากมาย ซีรีส์เริ่มต้นเมื่อยูมิต้องเลิกกับแฟนหนุ่มที่คบกันมานาน ทำให้เซลล์รักของเธอต้องเผชิญวิกฤตครั้งใหญ่ และแล้วเธอก็ได้พบกับ กู อุง (รับบทโดย อันโบฮยอน) เพื่อนร่วมงานหน้าตาดีที่ชอบกินเหมือนกัน ความสัมพันธ์ของทั้งคู่จึงเริ่มต้นขึ้น พร้อมกับความอลวนที่เซลล์สมองของยูมิต้องจัดการ ทั้งเรื่องงาน เพื่อน ความรัก และการเติบโตของตัวเธอเอง ตลอด 3 ซีซั่น 36 ตอน เราจะได้เห็นยูมิผ่านช่วงชีวิตต่างๆ ผ่านมุมมองของเซลล์สมองที่ทั้งน่ารักและฮา

งานการแสดงและตัวละคร

ต้องยกให้ คิมโกอึน ที่แสดงเป็นยูมิได้อย่างเป็นธรรมชาติและน่ารักมาก เธอถ่ายทอดความธรรมดาที่ไม่ธรรมดาได้อย่างลงตัว ไม่ว่าจะเป็นสีหน้า ท่าทางเวลาที่เซลล์สมองกำลังทำงาน คุณจะรู้สึกเอาใจช่วยเธอตลอดเวลา ส่วน อันโบฮยอน ในบทกูอุงก็อบอุ่นและน่ารัก เคมีของทั้งคู่ลงตัวมาก โดยเฉพาะฉากกินข้าวด้วยกันที่ดูแล้วมีความสุข นอกจากนี้ยังมีนักแสดงสมทบที่เด่นๆ เช่น คิมแจวอน ในบทชินซุนรก เพื่อนร่วมงานหนุ่มที่คอยให้คำปรึกษา และ จินยอง ในบทยูบาบี ที่เพิ่มความซับซ้อนให้เส้นเรื่องความรัก แต่ที่พิเศษสุดคือ เสียงพากย์ของเซลล์สมอง ที่ทำให้เราเชื่อว่าเซลล์เหล่านี้มีชีวิตจริงๆ โดยเฉพาะเซลล์รักที่ขี้อาย เซลล์หิวที่ตะกละ และเซลล์นักสืบที่ชอบสืบหาความจริง การพากย์เสียงเข้ากับบุคลิกของเซลล์อย่างสมบูรณ์แบบ

งานกำกับ ภาพ และดนตรี

ผู้กำกับ อี ซังยอบ (จากเรื่อง A Piece of Your Mind) และทีมงานสร้างซีรีส์ที่ดัดแปลงจากเว็บตูนชื่อดังได้อย่างยอดเยี่ยม การนำเสนอโลกสมองของยูมิผ่านภาพเคลื่อนไหว 2D แบบการ์ตูนที่แทรกเข้าไปในซีรีส์ไลฟ์แอ็กชันได้อย่างกลมกลืน ทำให้เรารู้สึกเหมือนกำลังดูทั้งหนังคนแสดงและอนิเมชันในเรื่องเดียวกัน เอฟเฟกต์ต่างๆ เช่น ตอนที่เซลล์สมองตกใจหรือดีใจก็ทำออกมาได้สนุกและสร้างสีสัน เพลงประกอบก็เพราะและเข้ากับอารมณ์ โดยเฉพาะเพลง 'My Cells' ที่ร้องโดย Youra ซึ่งเป็นเพลงเปิดที่ติดหูมาก ภาพรวมของซีรีส์มีสีสันสดใส ถ่ายทอดมุมมองชีวิตของคนวัย 30 ได้อย่างอบอุ่นและมีเสน่ห์

บทวิเคราะห์จากกองบรรณาธิการ

กองบรรณาธิการของเรามองว่า ยูมิกับเซลล์สมองสุดอลเวง ไม่ใช่แค่ซีรีส์ตลกโรแมนติกธรรมดา แต่เป็น บทเรียนจิตวิทยา ที่ซ่อนอยู่ในความบันเทิง ซีรีส์สอนให้เราเข้าใจว่าอารมณ์ต่างๆ ที่เรามีนั้นไม่ได้ 'ดี' หรือ 'ไม่ดี' เสมอไป แต่ละเซลล์มีหน้าที่ของมัน และบางครั้งเซลล์ที่เราคิดว่ากวนประสาทอย่างเซลล์กังวลหรือเซลล์ขี้กลัว ก็อาจมีเหตุผลดีๆ ซ่อนอยู่ นอกจากนี้ ซีรีส์ยังสะท้อนความจริงของความรักในวัย 30 ที่ไม่ได้โรแมนติกแบบนิยาย แต่มีทั้งความอ่อนไหว ความไม่มั่นใจ และการต้องเลือก ที่สำคัญคือการเติบโตของยูมิที่ไม่ได้เปลี่ยนเพราะผู้ชาย แต่เปลี่ยนเพราะเธอเรียนรู้ที่จะฟังเสียงของเซลล์ในสมองตัวเองมากขึ้น จุดเด่นอีกอย่างคือการใช้ สัญลักษณ์ เช่น การที่เซลล์รักของยูมิมีขนาดเล็กลงเมื่อเธอเสียใจ หรือเซลล์เหตุผลที่ต้องคอยควบคุมทุกอย่าง ล้วนสื่อถึงสภาวะทางอารมณ์ได้อย่างชาญฉลาด อย่างไรก็ตาม ซีรีส์อาจช้าและวกวนในบางตอน โดยเฉพาะช่วงกลางเรื่องที่ความสัมพันธ์ยูมิ-กูอุงมีอุปสรรคซ้ำซาก แต่โดยรวมแล้วเป็นซีรีส์ที่อบอุ่นและให้ข้อคิดดีๆ เกี่ยวกับการรักตัวเอง

สรุป

<p>ถ้าคุณกำลังมองหาซีรีส์ที่ทั้งฮา อบอุ่น และได้ข้อคิด 'ยูมิกับเซลล์สมองสุดอลเวง' คือคำตอบ เป็นซีรีส์ที่ทำให้คุณเข้าใจตัวเองมากขึ้นผ่านเซลล์สมองน่ารักๆ เหมาะกับทุกคนที่เคยสับสนกับความรู้สึกของตัวเอง รับรองว่าดูจบแล้วคุณจะอยากกอดเซลล์สมองทุกตัวในหัวคุณ!</p>